Ze werd door FHM uitgeroepen tot Nederlands mooiste vrouw, kreeg als Formule 1-presentatrice bootycall-berichtjes van Lando Norris en speelde deze zomer tijdens het WK voetbal in een bierreclame met Monica Geuze en Rafael van der Vaart.
Maar achter de paddocks, spotlights en driehonderdduizend Instagram-volgers zit nog altijd het Friese meisje dat nergens heengaat zonder haar Big Shopper en Eastpak-rugzak.
Ambitieus en hongerig naar meer, maar met een minstens zo diepe hang naar thuis en familie. Een vrouw die grote successen vierde, maar die ook met baarmoederhalskanker en intens familieleed te maken kreeg.
Sylvana IJsselmuiden wil de hoofdrol én tantedag. Hilversum én Leeuwarden. Première én Big Shopper. En het liefst stelt ze ondertussen niemand teleur.
‘Ik voel me schuldig als ik niet kan helpen.’
Footlocker
Sylvana IJsselmuiden is 8 jaar oud als ze met het hele gezin schoenen gaat kopen voor haar broer Pascal. Die is dan 11 jaar, met daarboven broer Steven en oudste zus Priscilla. Zes man sterk duiken de IJsselmuidens de Footlocker in Leeuwarden binnen.
Pascal heeft grote voeten voor z’n leeftijd, wat het aanbod beperkt. Sowieso is het moeilijk voor hem, dat winkelen. Nogal veel prikkels voor een kind met autisme.
De verkoper probeert van alles, is ruim een uur met hem in de weer en raakt uiteindelijk geïrriteerd als het joch maar niet tot een keuze komt.
Uiteindelijk kiest Pascal voor schoenen van K-Swiss. Maar echt blij lijkt hij er niet mee. Er is alleen niets anders en na al die tijd met die verkoper voelen pa en ma zich haast verplicht met nieuwe schoenen naar buiten te lopen.
Even later ziet Pascal bij een andere zaak schoenen die hij direct mooi vindt. En ze zijn er ook nog eens in zijn maat.
Ieder ander van de kinderen had van pa en ma de boom in gekund. Maar Pascal heeft een status aparte. Dus moet dat eerste paar terug.
Alleen vinden ze dat echt niet kunnen naar die verkoper van Footlocker toe. Dat durven ze niet.
‘Kom maar hier met die schoenen’, roept Sylvana, die de doos al in haar handjes heeft voor ze haar zin heeft afgemaakt.
En zo hobbelt het gezin achter hun jongste telg aan. Naar de Footlocker.
Schoenen mag je ruilen, dus doet de verkoper niet moeilijk. Maar het is vrij duidelijk wat hij ervan vindt. Sylvana van acht jaar vindt er ook wel iets van.
Ach, dat is nou eenmaal hoe het dan al werkt bij de IJsselmuidens. En broerlief is tenminste blij met z’n nieuwe schoenen.
De mok
Acht jaar later zit Sylvana IJsselmuiden in de trein naar Amsterdam. Ze is zestien, woont bij haar moeder Wieke in Leeuwarden en zit op D’Drive, een creatieve mbo-opleiding waar ze eindelijk de hele dag bezig kan zijn met wat ze het liefst doet: acteren en theater.
Voor een klus in de Randstad heeft ze auditie gedaan. Afgewezen.
Als dank voor de moeite mogen de deelnemers nog wel een mok komen ophalen. Sylvana gaat.
Niet voor die stomme mok. Maar misschien loopt er bij het productiebedrijf nog een producent of regisseur rond. Even haar gezicht laten zien. Een hand schudden. Een nummer regelen. Netwerk uitbreiden. Je weet maar nooit.
Na twee uur in de trein komt ze binnen. Achter de balie zit een receptioniste met een stuk of twintig mokken voor haar neus.
‘Alsjeblieft.’
Dat is het.
Sylvana pakt haar mok en kan weer twee uur terug naar Leeuwarden. Met alleen die mok en een retourtje van bijna vijftig euro als aandenken…….
Wil je dit artikel verder lezen?
Koop dan de nieuwste editie van FAMKE of neem een abonnement en mis geen enkel verhaal.
Abonneer
